Freitag, 23. Januar 2015

Κατάρα ο Διχασμός (Αθήνα 2014).







200 σελίδες, διαστάσεις 20,7 x 14,3 cm. Παραγγελίες: κύριος Γιάννης Γαλάνης, τηλ. 69 86 98 96 85 (Δευτέρα - Παρασκευή 10 π.μ. - 1 μ.μ. και 5 μ.μ. - 9 μ.μ.)

Αναμονή (Αθήνα 2008).







207 σελίδες, διαστάσεις 20,5 x 14 cm. Παραγγελίες: κύριος Γιάννης Γαλάνης, τηλ. 69 86 98 96 85 (Δευτέρα - Παρασκευή 10 π.μ. - 1 μ.μ. και 5 μ.μ. - 9 μ.μ.)

Άνθρωποι καλοί, παράδεισος η γης (Αθήνα 2007).







223 σελίδες, διαστάσεις 20 x 14 cm. Παραγγελίες: κύριος Γιάννης Γαλάνης, τηλ. 69 86 98 96 85 (Δευτέρα - Παρασκευή 10 π.μ. - 1 μ.μ. και 5 μ.μ. - 9 μ.μ.)
 

Sonntag, 9. Mai 2010

ΠΕΡΙ ΠΡΟΓΟΝΩΝ...

Σκεπτομαι και δειλιαζω για τους προγονους μας.
Ανδρες σκληροι, τραχεις, του βουνου και της αγριας φυσης που δεν φοβονταν. Ειχαν την εμπιστοσυνη μεσα τους και την πιστη σε καποιον θεο. Το πεζουλι ηταν το τραπεζι τους, το λιθαρι το καθισμα τους, για στρωμα τους ειχαν το χορταρι και σκεπασμα η προβια κατω απ' τον ελατο. Αγαθοι χωριατες, εσκαβαν, εσπερναν και ειχαν εμπιστοσυνη στη μανα γη. Περιμεναν τις βροχες και ποτε δεν απελπιζοταν. Το χωμα στο χερι τους ηταν η ψυχη τους. Και πριν απ' αυτους τι ησανε; Ακομη πιο σκληροι με' τα βουνα, με αγριαδα, πρωτογονοι και μαλλιαροι στην οψη.
Ολοι απ' αυτους προερχομαστε, γιατροι και κτηνοτροφοι. Δεν εφτιαξε μητε η φυση, μητε ο θεος επιστημονες. Εφτιαξε ανθρωπο να ζει φυσικα, μ' αυτα που παρεχει η γης. Ουσιαστικα αυτοι ειναι μεσα μας και οσο υπαρχουμε, θα υπαρχουν. Η ζωη συνεχιζεται με τα γονιδια των πρωτοπλαστων. Ποτε δεν θα εξαφανιστουν οσο υπαρχει ο ηλιος και η γη μας και τα τοπωνυμια θα μεινουν.
Την θεωρια μου αυτη σκεψου και μην την απορριπτεις. Πλατιασε και θα δεις πως εχω δικιο κι οτι τα αισθηματα μας αλλαζουν απο στιγμη σε στιγμη αναλογα με τα συμβαντα. Θα βρεις μεσα σου οτι υπαρχουν πολλες ψυχες: Του πολεμιστη, του εγωιστη, του καλου, του κακου. Αυτες οι ψυχες βγαινουν κατα περισταση. Γι' αυτο και βλεπουμε σε πολλους ανθρωπους πολλα ταλεντα και γνωμες η' σκεψεις που αλληλοαναιρουνται στη στιγμη. Γι' αυτο να μην λεμε οτι η ομορφια ειναι μεσα μας, γιατι την μια στιγμη βγαινει και ταυτοχρονα μπαινει η μαυριλα. Και τοτε ακους να λενε, "μα, αυτος το εκανε"; Ναι, το εκανε, γιατι δεν ηταν αυτος, εγινε καποιος αλλος που κοιμοταν μεσα του, καποιος προγονος που ειχε υποταχθει και βασανιστει στη ζωη, ισως απο καποιους βαρβαρους, και μπορεσε να ξεπεταχτει και εκανε αυτο που εκανε, αυτο που δεν ταιριαζε στον χαρακτηρα του.
Τα γονιδια και οι ψυχες που ειναι μεσα μας ειναι αγνωστες. Στο βαθος των αιωνων δεν μπορουσαμε να ξερουμε για τις καταγωγες μας, ποιες ειναι. Το μονο που ειναι βεβαιο ειναι, οτι προερχομαστε απο τους ανθρωποπιθηκους. Τι εγινε στη συνεχεια και πως πορευτηκαν για την διατηρηση τους δεν το ξερει κανενας επακριβως. Ποιος ξερει, αν εγιναν και καννιβαλοι...
Γι' αυτο κι οταν ακουω μερικους να λενε πως ειναι ευγενικης καταγωγης, γελαω και τους λεω τον καλο τους τον καιρο, το εγω τους το τρελο!

Mittwoch, 14. April 2010

ΑΤΥΧΑ ΚΑΙ ΤΥΧΕΡΑ.

Μανα ειν' η αρχοντισσα
μανα και η τσιγγανα,
η πρωτη μες την θαλπωρη
η δευτερη στη γρανα.
Η μια κραταει το παιδι,
στο δρομο ζητιανευει,
η αλλη μες την βιλα της
παιχνιδια του διαλεγει.
Του ιδιου ειναι του Θεου
το καθε πλασματακι
το ενα ζει με αφθονα,
το αλλο σα σκυλακι.
Αυτα ειναι τα δικια των λαων,
ποιος να τα καθοριζει,
καποια μες τις ντανταδες τους
αλλα να τουρτουριζουν.
Τα βλεπω μες την παγωνια
να επαιτει η μανα
και κλαιω με το δραμα τους
ψαχνω να βρω το σφαλμα.
Παρα πολλα τα νηστικα
στους δρομους τριγυριζουν
και γω πολυ οργιζομαι
οι πονοι μ' ξεχειλιζουν.
Τα χειλη μου παντοτινα
μενουνε ματωμενα
που βλεπω τα μικρα παιδια
στους δρομους πεινασμενα.
Δεν εχω τροπους να ξεσπω
και τα πληρωνει η πενα
γιατι τα φερνουν στη ζωη
κρεατα πεταμενα.

Dienstag, 13. April 2010

ΗΛΙΟΣ.

Γεννιεται η ζωη καθε πρωι οταν ο ηλιος ξεπροβαλλει
ολα στη στιγμη αλλαζουνε σαν φυγει το σκοταδι.
Η νυχτα ειναι θανατος και ολα τα τρομαζει,
ολα κρυψωνες ψαχνουνε να βαλουν στο κεφαλι.
Και την αυγη προσμενουνε
να ξαναζησουν παλι
να βγουνε, να παλεψουνε,
διατηρηση να παρουν.
Ο ηλιος ενεργοποιει
μικρους μα και μεγαλους,
δινει την ζωντανια του
σ' ελευθερο και σκλαβο.
Σε ολα ειναι δικαιος
σ' ολους το φως του δινει
και τη ζωη επι της γης
επιμηκυνει.
Ο ανθρωπος ειν' η διαφορα
σε εργα και σε σκεψη,
δεν βλεπει το εφημερο
μα πως θ' αποταμιευσει.
Να βρει τ' εγγονι και παιδι μια μερα
να μη δουλεψει
κ' ετσι κηφηνες γινονται
με ολες τις ανεσεις.
Να τρωνε και να πινουνε
μ' ολοχρυσα κουταλια,
να μη γνωριζουν διαφορα
σε πρωινα και βραδια.

Sonntag, 11. April 2010

ΧΑΡΜΑΝΙ.

Ενα χαρμανι η κοινωνια
ηθικη και κτηνωδια
ευτυχως δεν μπηκα στο κοπαδι
στις πλατειες καθε βραδυ.
Τα παθη τους γκρεμιζουνε
απ' ουρανο στα βαθη,
περνουν μαρτυρικα,
λιωνουν σαν κερακι.
Τους ειπανε τα ψεματα
θα βρισκουν ευτυχια
και καταντησαν πτωματα,
κουρελια και σκουπιδια.
Αυτοι που ενδιαφερονται
δηθεν γιατρεια μιλανε
το πως θα παρουνε λεφτα
καθολου δεν πονανε.
Σκυβαλα ειναι οι πιο πολλοι
σε κερδος αποβλεπουν
τους νεους αυτους σαν νουμερα
εχουν κατεγραμμενους.
Περαστε απο την Σολωμου
κι απ' την πλατεια Βαθης
θα δειτε το πως δερνονται
ποια ειναι τα ονειρα τους.
Τους εχουνε γραμμενους
τους λεν σε καποια λιστα,
θα ερθει κι η σειρα τους
να μπουν για θεραπεια.
Μια σειρα δεν φτανει
και γινονται ζητιανοι
καποιος μια κρυα νυχτα
στο πεζοδρομιο θα πεθανει.
Ειν' ολοι τους ανηθικοι
και ψεματα τους λενε
και τα πακετα Βρυξελλων
λοξοκοιτουν οι λερες.